پیش از این درنوشته ای با عنوان « نقش و جايگاه مراسم مذهبي در ايجاد پيوند مردمِ روستا»(آذر ماه سال 92 در همین وبلاگ) نوشته شد:
«...مناسبت های عزاداری ماه محرم می توانست[می تواند] به عنوان موقعیتی بسیار مناسب به منظور طرح [مشکلات] و یا اقدام عملی و بسیج مردم جهت انجام کار[های] بایسته و لازم نقش داشته باشد. [همچنین جهت ]رفع خصومت ها، احیاء وو لایروبی قنوات ، تقسیم آب، جاده و راه سازی و ... بسیج و گسیل مردم روستا به منظور انجام امور عام المنفعه...»
بازتاب و باز خورد نظرات به صورت پنهان و حاشیه ای هنگامی که در شرایط سالم امکان ظهور و بُروز پیدا کنند نه تنها از انشقاق، دو دستگی و افتراق و دوری جلوگیری می نمایند.بلکه خود محمل مناسبی می گردند جهت رفع کدورت ها و ایجاد صمیمیت های بیشتر. هنگامی که قلم به مدد اندیشه و زبان می آید مغز خود را ناگزیر می یابد از بهتر اندیشیدن و ذهن در تکاپویی دو چندان به سمت و سویی می رود تا اندبشه ای زیبا را در قالب کلماتی زیباتر عرضه کند. بر همین اساس تندی های زبانی در آرایش قلم تلطیف یافته و در صدد ارایه یک نظر و پیشنهاد قابل پذیرش و آراسته بر می آیند. تمامی نظرات ارایه شده در این چند روزه دقیقاً گویای این حقیقت هستند. حتی در پرسش و پاسخ هایی که گاه عصبانیت خفته ای را در آنها می شد سراغ گرفت، باز هم پرهیز ازتندی زبان مشهود بود.
از این رو بر خود می بالم و افتخار می کنم که بگویم همولایتی کسانی هستم که با شعورو درکی این چنین و استعدادی قابل تمجید می اندیشند و نظر می دهند. کسانی که با حفظ موازین اخلاقی و با تیز بینی و نکته سنجی و نثری زیبا نظرات ارزشمندی را ارایه می نمایند.
باید تأسف خورد اگر ازاین همولایتی ها در راستای تصمیم گیریهای مختلف روستا استفاده نشود. و هم باید متأسف شد اگر این همولایتی ها، مسئولان روستا را از نظرات و پیشنهادات خود بی بهره سازند. اگر به یقین برسیم که همولایتی های پراکنده در اطراف و اکناف کشور نیروهای بالقوه و دارای پتانسیل بالایی هستند که در صورت جلب نظرو همکاری آنها از طریق مشارکتشان در ارایه طریق و...در کنار شورا و مردم نیروی محرکه قوی ای جهت انجام امور خواهند بود. آنگاه ساز وکار جلب حمایت و همکاریشان را خواهیم یافت. در صورت عدم برخورداری از این نیرو بخش قابل توجهی از پشتوانه اقدامات شورا و دهیاری از بین خواهد رفت. این نیرو به مثابه رسانه ای کار آمد برای اطلاع رسانی به همولایتی ها و آماده و زمینه ساز پذیرش افکار عمومی نیز می تواند نقش مهمی ایفا نماید.
فراموش نکنیم شورا و دهیاریِ روستا نیاز به همفکری و مشارکت فعال همولاتی ها دارند این دو نهاد با برخورداری حداقلی ممکن امتیاز و شرایط محیطی نا مناسب بارِ مسولیت را پذیرفته اند. توجه به شرایط فعلی روستا از دیدگاه سکونت مردم و عدم پذیرشِ بار مسئولیت از سوی بسیاری از همولایتی ها و در غیاب مشارکت عمومی، تنهاییِ ناخواسته ای بر این عزیزان تحمیل شده که انصافاً آنها را در تنگناهای تصمیم گیری فراوانی قرار می دهد. توجه داشته باشیم به همان میزان بهره مندی از هم اندیشی و راهنمایی مثبت همولایتی ها از میزان اشتباهات شورا و دهیاری نیز کاسته خواهد شد. نباید متوقع انجام صد در صدر درست کارها بود در شرایطی که مشارکت ما به حداقل هم نمی رسد. و نمی توان خارج از معرکه مشکلات و مسئولیت ها نظارگرِ صرف بود و تنها ایرادات را رصد کرد. از سوی دیگر نمی توان راه کارهای لازم مشارکت مردمی را نشان نداد و باز نکرد ولی چرایی عدم همکاری را مطرح ساخت. با ید به دنبال راهکارهای ممکنی باشیم تا این صاحبان اندیشه در پیوندی دائمی با مسئولان روستا قرار گیرند تا در فرایند مشارکت آنها با دو نهاد شورا و دهیاری هم بارِ سنگین تصمیم گیری ها و مسئولیت این دو نهاد را سبکتر نموده و هم در سنجش و اولویت بندی نیازها راهکارهای کارشناسی شده بهتری ارایه شود.
این دو نهاد به هر دلیل تا کنون آن گونه که باید نتوانسته اند از کمک فکری و عملی همولایتی ها بهره مند شوند. اگر نبود توانمندی های منفرد بعضی از دوستان و دلسوزان روستا در ارگان های شهر و استان معلوم نیست چه اقدام و پروژه ای می توانست در روستا به اجرا در آید.!!
همان طور که در آغاز سخن گفته شد؛ در شرایط کنونی که سکونت دائمی در روستا به حداقل ممکن خود رسیده و گردهمآیی همولایتی ها به صورت عادی و با یک فراخوان حضوری به دلیل پراکندگی و بُعدِ جایگاه سکونت آنها برای هم اندیشی و تجمیع نظرات امری تقریباً ناممکن می باشد. می توان وشایسته است با تدبیر و برنامه ریزی درست در دهه اول محرم با فراخوان و دستور کارِ مشخص در کنار انجام مراسم مذهبی جلسات هم اندیشی و .. را برگزار کرد تا در آن جلسات امور مهمی از قبیل مزایده ها، نیازهای روستا، زمین و زمین داری، آب و آبیاری، و... را مطرح و مورد ارزیابی قرار داد و در خصوص آنها تصمیم گیری کرد.
اما تا آن زمان که این اتفاق خوش یُمن به وقوع بپیوندد می توان از طریق فضای مجازی که امروزه آسان ترین و در دسترس ترین راه ممکن برقراری ارتباط فکری و تبادل نظر می باشد استفاده نمود. همانطور که مشارکت همولایتی ها در چند روزه اخیر در خصوص مسایل گوناگون موجود در روستا در این وبلاگ این موضوع را تأیید می کند.
برای مشاهد متن انتقادات و پیشنهادات به ادامه مطلب مراجعه فرمایید
فقط چند سالی از دوران کودکیم را در کهن گذرانده ام . اما هر بار که بسراغ خاطراتم می روم جذاب ترین و دلنشین ترین آنها را در همین چند سال کوتاه می یابم. تصویر روستایی تقریبا بزرگ با مردمانی خون گرم و پر تلاش، همیشه پس زمینه ی زیبای تمامی خاطرات من را می سازد . برای دیدن مردمش،مناظر خاطره بر انگیز "سر استخر" ، " در اشکفت"، و "هندگو"، "کمرسبل "و ... همیشه بیقرارم...